„Dalej nie pójdziesz” — czasem właśnie od tego zdania zaczyna się droga do Ziemi Obiecanej.
W dniach 2–5 lipca 2026 w Berlinie odbył się kurs Mojżesz, w którym uczestniczyło prawie 30 osób. Był to czas zatrzymania, modlitwy, rozeznawania, odkrywania własnej drogi i tego, że Bóg prowadzi człowieka nie tylko przez chwile jasne i mocne, ale także przez pustynię, słabość, pytania, zmęczenie i własne ograniczenia.
Kurs współprowadziła z naszą lokalną Szkołą Ewangelizacji SESA Żary – Syn Dawida. Jesteśmy bardzo wdzięczni za ich obecność, posługę, świadectwo i serce, z jakim przeprowadzili nas przez ten czas.
Mojżesz to kurs o drodze ucznia, lidera i przyjaciela Boga. O wychodzeniu z rutyny. O słuchaniu. O przymierzu. O pracy we wspólnocie. O tym, że Bóg nie powołuje idealnych, ale prowadzi tych, którzy pozwalają Mu działać. I właśnie to mocno wybrzmiało w świadectwach uczestników.
Dla wielu osób był to czas odkrycia, że Bóg jest bliżej, niż się wydaje. Że zna człowieka po imieniu. Że nie spala, ale rozpala. Że wchodzi w codzienność, w obowiązki, w rodzinę, w pracę, w historię życia — i tam zaprasza do większej wolności, zaufania i odwagi.
Wiele osób pisało o nadziei. O tym, żeby jej nigdy nie tracić. O doświadczeniu Bożej łaski, która czyni możliwym to, co po ludzku wydaje się niemożliwe. O wyjściu z rutyny. O decyzjach, które trzeba podjąć. O przebaczeniu. O pragnieniu dalszego rozwoju, modlitwy, służby i głoszenia. O tym, że nawet nasze wady i słabości mogą stać się miejscem działania Boga.
Ten kurs był też dla nas szczególny dlatego, że uczestniczyło w nim wiele osób z naszej szkoły. Był to więc nie tylko czas formacji, ale także radości bycia razem, budowania relacji, wzajemnego poznania i odkrywania, że wspólnota nie jest dodatkiem do drogi wiary, ale miejscem, w którym Bóg naprawdę prowadzi, podnosi, oczyszcza, umacnia i posyła.
Poruszające było zobaczyć, jak wiele osób wyjeżdżało z konkretnym pragnieniem: iść dalej z Bogiem, bardziej Mu zaufać, pielęgnować otrzymane światło, modlić się więcej, służyć innym, przekazywać nadzieję swoim bliskim i stawać się dla innych kimś, kto — jak Mojżesz — pomaga przejść przez pustynię ku wolności.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom, ekipie prowadzącej, osobom posługującym modlitwą, muzyką, techniką, organizacją i każdemu, kto w jakikolwiek sposób pomógł w przygotowaniu tego kursu.
Niech to, co Bóg rozpoczął w tych dniach, prowadzi nas dalej: poza pustynię, ku wolności, ku odpowiedzialności, ku wspólnocie i ku Ziemi Obiecanej.
Chwała Panu!
